غير اين دو . قوله : بل اجاب به : ضمير فاعلى در [ اجاب ] به امام صادق عليه السّلام و در [ به ] به جماع راجعست . قوله : فيكون حقيقة الايلاء : ضمير در [ يكون ] به جماع راجعست قوله : و دخول غيره من الالفاظ الخ : ضمير در [ غيره ] به جماع راجع است . قوله : من الالفاظ الصّريحة حينئذ : يعنى حين يكون الجماع حقيقة الايلاء . قوله : فلا ينافيه خروجها عن الماهيّة : ضمير در [ ينافيه ] به دخول الفاظ صريح راجع بوده چنانچه ضمير در [ خروجها ] نيز به آن عود مىكند . قوله : عن الماهيّة المجاب بها : مقصود از آن [ جماع ] مىباشد متن : نعم يستفاد منه أنه لا يقع به مثل المباضعة ، و الملامسة و المباشرة التي يعبر بها عنه كثيرا و إن قصده ، لاشتهار اشتراكها ، خلافا لجماعة حيث حكموا بوقوعه بها نعم لو تحقق في العرف انصرافها ، أو بعضها إليه وقع به . استدراك شرح فارسى : مرحوم شارح مىفرماين : بلى از جوابيكه امام عليه السّلم فرمودند اينطور استفاده مىشود كه ايلاء به الفاظى همچون [ مباضعه ] و [ ملامسه ] و [ مباشره ] كه احيانا آنها را كنايه از دخول قرار مىدهند واقع نمىشود اگر چه لافظ قصدش ايلاء باشد .